itsasharriak

Harez beteriko ontzi bat, esperantza alez josiriko ur desertua, horretaz gelditzen dena.

Harri izan ginen eta hainbeste mugitzearekin, milaka korpuskulutara murriztu ginen, zeintzuk zalantzen itsasoan noraezean ibiltzeaz nekaturik, zain dauden.

Harezko gaztelu bihurtzeko une ezin hobea, gilborrean azkurea, hanka-arrasto bat, ahaztura, beldurra ezkutatzeko txoko bat, koltxoi bat, oihu bat, askatasun garraisia, urarekin edo urik gabe.

Igo dadila marea!